در زبان آلمانی بعضی از افعال پیشوند دارند که جداشدنی (trennbar) هستند.
این یعنی وقتی فعل صرف میشود، پیشوند به آخر جمله میرود.
⸻
🔹 مثالها:
1. aufstehen (بلند شدن / بیدار شدن)
• Ich stehe jeden Morgen um 7 Uhr auf.
من هر روز صبح ساعت ۷ بیدار میشوم.
2. fernsehen (تلویزیون تماشا کردن)
• Am Abend sehe ich gern fern.
عصرها با علاقه تلویزیون نگاه میکنم.
3. mitkommen (همراه آمدن)
• Kommst du morgen mit?
فردا همراه میای؟
4. anrufen (زنگ زدن / تماس گرفتن)
• Er ruft seine Mutter jeden Tag an.
او هر روز به مادرش زنگ میزند.
⸻
💡 نکته:
• در جملهی ساده، پیشوند به آخر جمله میرود.
• در جملهی مصدری یا با zu، پیشوند جدا نمیشود:
• Ich möchte morgen früh aufstehen.
من میخواهم فردا صبح زود بیدار شوم.